સંત શ્રી કબીરજીનાં બોધ વચનો – ભજનો અને શ્રી ધર્મદાસને આપેલો ઉપદેશ

Just another WordPress.com weblog

« કબીર ભજન – ૯ – ( 183 – 206 )

કબીર ભજન – ૧૦ – ( 207 – 222 )

 

 

કબીર ભજન – ૧૦ – ( 207 – 222 )

(૨૦૭)

સાધુકા હોના મુશ્કિલ હૈ.

સાધુકા હોના મુશ્કિલ હૈ,

કામ ક્રોધકી ચોટ બચાવૈ, સો જન સાધુ હૈ… ।। ૧ ।।

કાયા મધ્યે ધુની ધકાવૈ, રમતા રામ રમૈ,

કરમ કાઠ કોયલા કરી ડારૈ, જગસે ન્યારા હૈ… ।। ૨ ।।

આશા તૃષ્ણા કલહ કલ્પના, મમતા દૂર કરૈ,

દમ્ભ માન મદ લોભ મોહસે, આઠોં પહર લરૈં… ।। ૩ ।।

માયા મહા ઠગિન હૈ હરિકી, જ્ઞાન વિરાગ હરૈ,

તાસે હોય હોશિયાર નિરંતર, ગુરૂ પદ ધ્યાન ધરૈ… ।। ૪ ।।

મોટી માયા સબ કોઈ ત્યાગે, ઝીની નાહિં તજૈ,

કહૈં કબીર સાધ સોઈ સાંચા, ઝીની દેખી ભગૈ… ।। ૫ ।।

(૨૦૮)

સાધો જીવતહી કરૂ આશા.

સાધો જીવતહી કરૂં‘ આશા,

મુયે મુક્તિ ગુરૂ કહૈં સ્વારથી, ઝૂઠા દૈ વિશ્વાસા… ।। ૧ ।।

જીવન સમઝે જીવત બૂઝે, જીવત મુક્તિ નિવાસા,

જિયત કર્મકી ફાંસ ન કાટી, મુયે મુક્તિકી આશા… ।। ૨ ।।

તન છૂટે જિવ મિલન કહત હૈ, સો સબ ઝૂઠી આશા,

અબહું મિલા તો તબહું મિલેગા, નહિં તો યમપુર બાસા… ।। ૩ ।।

દૂર-દૂર ઢૂંઢે મન લોભી, મિટૈ ન ગર્ભ તરાસા,

સાધુ સંતકી કરૈ ન સેવા, કાટૈ યમકી ફાંસા… ।। ૪ ।।

સત્ય ગહૈ સદગુરૂકો ચીન્હૈ, સત્ય જ્ઞાન વિશ્વાસા,

કહૈ કબીર સાધુન હિતકારી, હમ સાધુનકે દાસા… ।। ૫ ।।

(૨૦૯)

સારી પહિર મૈલી કર ડારી, દામનકી-

સારી પહિર મૈલી કર ડારી, દામનકી બહુ ભારી જી… ।।

જૈસન કર્મ કિહૌ પૂરબમેં, તૈસન દેહ સંવારી જી,

આઠ માસ નવ સિરજત લાગે, અજમતકી બિનકારી જી… ।। ૧ ।।

જાહુ રસિક ધન સાબુન લાવહુ, ઈ તન ધોય પછારી જી,

કહહિં કબીર જો સારી સુધારી, તા કર મૈં બલિહારી જી… ।। ૨ ।।

(૨૧૦)

સાહબ તેરા ભેદ ન જાને કોઈ

સાહેબ તેરા ભેદ ન જાને કોઈ… ।।

પાની લૈ લૈ સાબુન લૈ લૈ, મલ મલ કાયા ધોઈ,

અંતર ઘટકા દાગ ન છૂટૈ, નિર્મલ કૈસે હોઈ… ।। ૧ ।।

યા ઘટ ભીતર બૈલ બંધે હૈ, નિર્મલ ખેતી હોઈ,

સુખિયા બૈઠે ભજન કરત હૈ, દુખિયા દિનભર રોઈ… ।। ૨ ।।

યા ઘટ ભીતર અગ્નિ જરત હૈ, ધૂમ ન પરગટ હોઈ,

કૈ દિલ જાને અપના ભાઈ, કૈ સિર બીતી હોઈ… ।। ૩ ।।

જડબિનુ બેલ બેલ બિનુ તુમ્બા, બિનુ ફુલે ફલ હોઈ,

કહૈ કબીર સુનો ભાઈ સાધો, ગુરૂ બિન જ્ઞાન ન હોઈ… ।। ૪ ।।

(૨૧૧)

સાંઈકી નગરિયા જાના હૈરે બન્દે.

સાંઈકી નગરિયાં જાના હૈ રે બંદે,

જગ નાહિં અપના, બેગાના હૈ રે બંદે, જાના હૈ રે બંદે… ।।

પત્તા તૂટા ડાલસે, લે ગઈ પવન ઉડાય,

અબકે બિછુડે ના મિલે, દૂર પડેંગે જાય… ।। ૧ ।।

માલી આવત દેખકે, કલિયન કરે પૂકાર,

ફુલી ફુલી ચૂન લીયે, કાલ હમારી બાર… ।। ૨ ।।

ચલતી ચક્કી દેખ કર, જીયા કબીરા રોય,

દુઈ પાટનકે બીચમેં, સાવત બચા ન કોય… ।। ૩ ।।

લૂંટ શકે તો લૂંટ લે, સત્ય નામકી લૂંટ,

પાછે ફિર પછતાઓગે, પ્રાણ જાવે જબ છૂટ… ।। ૪ ।।

માટી કહે કુંભારસે, તું ક્યોં રૂંઢે મોર,

એક દિન ઐસા હોયેગા, મેં રૂંઢુંગી તોર… ।। ૫ ।।

લકડી કહે લુહારસે, તૂં મત જારો મોહે,

એક દિન ઐસા હોયેગા, મેં જારૂંગી તોહે… ।। ૬ ।।

બંદે તું કર બંદગી, તો પાવે દિદાર,

અવસર માનસ જન્મકા, બહુરી ન બારંબાર… ।। ૭ ।।

કબીરા સોયા ક્યા કરે, જાગન જપો મોરાર,

એક દિન હૈ સોવના, લંબે પાંવ પસાર… ।। ૮ ।।

(૨૧૨)

સાંઈ મિલના નહિં આસાનકા.

સાંઈ મિલના નહિં આસાનકા… ।।

સાંઈકા મિલના બરકત ચઢના, ચિત્ત ચૂકે કિસ કામકા… ।। ૧ ।।

સતીકા સત સૂરકા રણ હૈ, સન્મુખ ધાવ સહ બાનકા… ।। ૨ ।।

કહે સુને કછુ કામ ન આવે, ભ્રમ ન મિટે જીવ જાનકા… ।। ૩ ।।

કહૈં કબીર સુનો ભાઈ સાધો, કઠિન પન્થ ગુરૂ જ્ઞાનકા… ।। ૪ ।।

(૨૧૩)

સુગના બોલ તું નિજ નામ.

સુગના બોલ તૂં નિજ નામ… ।।

આવત જાત બિલમ ન લાગૈ, મંજિલ આઠોં ધામ,

લાખન કોસ પલકમેં જાવૈ, કહૂં ન કરત મુકામ… ।। ૧ ।।

હાથ પાંવ મુખ પેટ પીઠ નહિં, લાલ શ્વેત નહિં શ્યામ,

પાંખન બિના ઉડે નિસિ વાસર, શીત લગે નહિં ધામ… ।। ૨ ।।

વેદ કહૈ સરગુણકે આગે, નિર્ગુણકા વિશ્રામ,

સરગુણ નિર્ગુણ તજો સોહાગિન, જાય પહુંચ નિજ ધામ… ।। ૩ ।।

નૂરે ઓઢન નૂરે ડાસન, નૂરેકા સિરહાન,

કહૈં કબીર સુનો ભાઈ સાધો, સતગુરૂ નૂર તમામ… ।। ૪ ।।

(૨૧૪)

સુનો સુનો સાધોજી, રાજા રામ કહોજી.

સુનો સુનો સાધોજી, રાજા રામ કહોજી… ।।

ભાવ ભક્તિકા ધોકા સહાય, જુગ જુગત નહિં પાવે,

ભગત ભૂલ ગયે રામ દિવાને, નિજ પદ બાંકો દેવે… ।। ૧ ।।

કયા મદની ઉગ્રસેનકી, સુરત ક્યા સુઝેગી,

ધનભારીસે રામ મિલત, બન જાતે સુદામાજીકી… ।। ૨ ।।

કહે કબીરા સુનો ભાઈ સાધુ, રામ મિલત હૈ ભક્તિ,

જંતર મંતર લટપટ હોવૈ, રામ ભજનસે મુક્તિ… ।। ૩ ।।

(૨૧૫)

સુગવા પિંજરવા છોડી ભાગા.

સુગવા પિંજરવા છોડિ ભાગા… ।।

ઈસ પિંજરેમેં દસ દરવાજા, દસ દરવાજા કિવરવા લાગા… ।। ૧ ।।

અંખિયન સેતી નીર બહન લાગ્યો, અબ કસ નહિં તૂ બોલત અભાગા… ।। ૨ ।।

કહત કબીર સુનો ભાઈ સાધો, ઉડિગા હંસ ટૂટિ ગયો તાગા… ।। ૩ ।।

(૨૧૬)

સુમિરન કરીલે મેરે મના.

સુમિરન કરિ લે મેરે મના, તેરી બીતી ઉમર હરિનામ બિના… ।।

હસ્તિ દંત બિનુ, પંછી પંખ બિનુ, નારી પુરૂષ બિના,

વૈશ્યા પુત્ર પિતા બિનુ હોતા, વૈસે પ્રાણી જ્ઞાન બિના… ।। ૧ ।।

દેહ નૈન બિનુ, રૈન ચન્દ બિનુ, મન્દિર દીપ બિના,

જૈસે તરૂવર ફલ બિન હીના, વૈસે પ્રાણી જ્ઞાન બિના… ।। ૨ ।।

કૂપ નીર બિનુ, ધનુ ક્ષીર બિનુ, ધરતી મેહ બિના,

જૈસે પંડિત વેદ બિનુ હીના, વૈસે પ્રાણી જ્ઞાન બિના… ।। ૩ ।।

કામ ક્રોધ ઔર લોભ મોહ સબ, તૃષ્ણા ત્યાગૈ સંતજના,

કહહિં કબીર એક ગુરૂ કે શરણ બિનુ, કોઈ નહિં જગમેં અપના… ।। ૪ ।।

(૨૧૭)

સુમિરન બિનુ ગોતા ખાવોગે.

સુમિરન બિનુ ગોતા ખાવોગે… ।।

મૂઠી બાંધ ગર્ભસે આયા, હાથ પસારે જાઓગે… ।। ૧ ।।

જૈસે મોતી પરત ઓસકે, બેર ભયે ઝરિ જાઓગે… ।। ૨ ।।

જૈસે હાટ લગાવૈ હટવા, સૌદા બિનુ પછતાઓગે… ।। ૩ ।।

કહૈં કબીર સુનો ભાઈ સાધો, સૌદા લેકર જાઓગે… ।। ૪ ।।

(૨૧૮)

હમકા ઓઢાવે ચાદરિયારે, ચલતી-

હમકા ઓઢાવે ચાદરિયા રે, ચલતી ફિરીયા ચલતી ફિરીયા… ।।

પ્રાણ રામ જબ નિત સંગ લાગે, ઉલટ ગઈ દો નૈન કુતરિયા… ।। ૧ ।।

ભિતરસે જબ બાહિર લાયે, તૂટ ગઈ સબ મહેલ અટરિયા… ।। ૨ ।।

ચાર જનેં મિલ હાથ ઉઠાઈન, રોવત લે ચલે ડગર ડગરિયા… ।। ૩ ।।

કહત કબીરા સુનો ભાઈ સાધુ, સંગ જલી વો તો તૂટી લકરિયા… ।। ૪ ।।

(૨૧૯)

હમારે ગુરૂ મિલે બ્રહ્મજ્ઞાની,

હમારે ગુરૂ મિલે બ્રહ્મજ્ઞાની, પાઈ અમર નિશાની… ।।

કાગ પલટ ગુરૂ હંસા કિન્હે, દિની નામ નિશાની,

હંસા પહુંચે સુખ સાગર પર, મુક્તિ ભરે જહાં પાની… ।। ૧ ।।

જલ બીચ કુંભ કુંભ બીચ જલ હૈ, બાહર ભિતર પાની,

નીકસ્યો કુંભ જલ જલહી સમાના, યે ગતિ વિરલેને જાની… ।। ૨ ।।

હૈ અથાગ થા સંતનમેં, દરિયા લહર સમાની,

જીવર જાલ ડાલકા તરી હૈ, જબ મીન બિખલ ભય પાની… ।। ૩ ।।

અનુભવકા જ્ઞાન ઉજલત દિવાના, સો હૈ અકથ કહાની,

કહત કબીર ગુંગેકી સેના, જીન જાની ઉન માની… ।। ૪ ।।

(૨૨૦)

હરિકા ભજન કરૂંગા બે, જમસે ખુબ-

હરિકા ભજન કરૂંગા બે, જમસે ખુબ લડુંગા બે… ।।

અહમતા મારૂં મમતા મારૂં, ખાન ઝાદ કહેલાવું,

મન મેરા ચોક્કસ કર રાખું, ચિત્ત ચૈતનમેં મિલાવું… ।। ૧ ।।

રામ નામકા ઘોડા મેરા, શીલ લગામ ચઢાવું,

ભજન પ્રતાપે હાથમેં બરછી, સનમુખ લેકર ધાવું… ।। ૨ ।।

ઓર લોક કસબકે ચાકર, મય હજુરકા કાજી,

કામ ક્રોધકી ગરદન મારૂં, સાહેબ રાખું રાજી… ।। ૩ ।।

સાહેબકા સાચા ચાકર, મેરા નામ કબીરા,

સબ સંતનકુ શિશ નમાવું, જો હરિ પરખે હિરા… ।। ૪ ।।

(૨૨૧)

હરિજન ચાર વરણસે ઊંચા.

હરિજન ચાર વરણસે ઊંચા… ।।

નહિં માનો તો સાખિ દેખાઊં, સવરીકે ફલ ખાયો ઝૂઠા… ।। ૧ ।।

દુર્યોધન ઘર મેવા ત્યાગે, સાગ વિદુર ઘર ખાયો રૂખા… ।। ૨ ।।

રાજા યુધિષ્ઠિર યજ્ઞ એક ઠાને, બાજે ઘંટ ન વિપ્ર ભયો ઝૂઠા… ।। ૩ ।।

કહહિં કબીર સ્વપચકે જેબે, બાજૈ ઘંટ ગગન ચઢિ ઊંચા… ।। ૪ ।।

(૨૨૨)

હંસા પ્યારે સરવર તજિ કહાં જાય.

હંસા પ્યારે સરવર તજિ કહા જાય… ।।

જેહિ સરવર બિચ મોતિયા ચુગત હોતે, બહુ વિધિ કેલિ કરાય… ।। ૧ ।।

સૂખે તાલ પુરઈન જલ છાંડે, કમલ ગયે કુમ્હિલાય… ।। ૨ ।।

કહહિં કબીર જો અબકી બિછુરે, બહુરિ મિલો કબ આય… ।। ૩ ।।

 

સમાપ્ત