……….

(૩)

ના કછુ ના કછુ રામ બિના રે,

ના કછુ ના કછુ રામ બિના રે,

દેહ ધરે કી યહી પરમ ગતિ, સત્સંગતિ મેં રહના રે…

મન્દિર રચત માસ દશ લાગે, વિનશત એક છના રે,

પલ ઈક સુખ કે કારણ પ્રાણી, પરપંચ કરત ઘનારે…

માતું પિતા સુત લોક કુટુમ મેં, ફૂલા ફિરત મના રે,

કહહિં કબીર રામ ભજ પ્રાણી, છાંડ સકલ ભ્રમના રે…

………

શ્રી કબીર સાહબ જિજ્ઞાસુઓ પ્રતિ ઉપદેશ આપે છે કે આ સંસારમાં રામ સિવાય બીજી કોઈ વસ્તુ પ્રાપ્ત કરવા લાયક નથી. દેહ (શરીર) ધારણ કર્યા પછી જો પોતાની પરમ ગતિ ઈચ્છતા હો તો સત્સંગ કરો. સંતનો સંગ કરી તેમના દ્વારા આ નિત્ય, વિભુ, સર્વાત્મા રામનો સ્વસ્વરૂપથી અનુભવ કરો. આ મનુષ્ય જન્મ ચૌર્યાસી લાખ યોનિઓમાં ફરી આવ્યા પછી મળે છે, તેથી દેવોને પણ દુર્લભ છે તેવો દેહ બનતાં પહેલાં માતાના ગર્ભમાં નવ મહિના સુધી ઉંધા લટકીને રહેવું પડે છે, પરંતુ તેનો નાશ માત્ર એક ક્ષણમાં જ થાય છે તે સમઝ. આ સંસારમાં મનુષ્ય સુખ માટે ઘણો પ્રપંચ રચે છે, એટલે કે ધન, દોલત, સ્ત્રી, પુત્ર વિગેરે માટે આખી જીંદગી પ્રયત્ન કરે છે, અને અંતે દુઃખ પામી યમયાતના, કષ્ટ સહન કરે છે. માતાપિતા કહે છે કે મારો પુત્ર છે; સ્ત્રી કહે છે કે મારો પતિ છે; પુત્ર કહે છે કે મારો પિતા છે, આમ આ લોકોમાં કુટુંબીઓ ફૂલાઈ ફૂલાઈને આ માયાનો રસ લે છે. પરંતુ અંતે કશું પામતા નથી. તેથી શ્રી કબીર સાહેબ કહે છે કે એક નિર્ગુણ, આત્મારામનું ભજન કરી આ સંસારનો ભ્રમ છોડી દે અને સત્સંગતિ કર તેમાં જ તારી પરમ ગતિ છે. આ સંસારમાં રામ જ પ્રાપ્ત કરવા યોગ્ય છે તે સમઝ.

…………

………..

(૪)